MONITOROWANIE I WYCIĄGANIE WNIOSKÓW W CELU OSIĄGNIĘCIA EFEKTÓW

Wiele miast przez lata zgromadziło bogate doświadczenie w zakresie monitorowania i analizy danych. Program NetZeroCities pomaga tym miastom rozwijać i poszerzać dotychczasowe możliwości, zapewniając jednocześnie wsparcie tym, które dysponują ograniczonymi zasobami w tej dziedzinie. Takie dwutorowe podejście gwarantuje, że wszystkie uczestniczące miasta będą mogły skutecznie śledzić swoje postępy na drodze do osiągnięcia Neutralności klimatycznej.

Model Teoria zmiany NetZeroCities stanowi systemowe ramy przyczynowo-skutkowe, które nakreślają proces i wzajemnie powiązane elementy prowadzące do osiągnięcia Neutralności klimatycznej. Ta teoria zmiany jest zgodna z programowym celem polegającym na wykorzystaniu innowacji systemowych oraz podejścia portfelowego, dzięki którym miasta mogą uruchomić wiele dźwigni transformacyjnych zmian w ramach jednej dziedziny emisji. Sześć dźwigni – innowacje technologiczne i infrastruktura, finanse i finansowanie, innowacje społeczne, demokracja i uczestnictwo, innowacje w zarządzaniu oraz nauka, budowanie potencjału i zdolności – integruje dziedziny emisji w spójny portfel. Dźwignie te służą jako punkty wyjścia dla szerszych transformacji obejmujących cały system, pomagając w projektowaniu i wdrażaniu działań miejskich. Podejście to nie tylko tworzy ścieżki prowadzące do osiągnięcia celów zerowej emisji netto do 2030 r., ale także wzmacnia proces monitorowania, oceny i uczenia się (MEL), ponieważ identyfikuje i umożliwia ocenę bezpośrednich skutków oraz szeregu dodatkowych korzyści pojawiających się po drodze.

Program NetZeroCities opiera się na wielopoziomowym podejściu do monitorowania postępów i wyciągania wniosków, działając na trzech poziomach: miasta, klastra i misji.